De eerste maand...

De talglaagjes die hun oogjes dichthielden, lossen op

De eerste week ligt de focus bij de kittens louter op slapen & eten. Kaewe produceert gelukkig ruim voldoende melk voor haar 7 jongens en doet het prima voor haar eerste keer. Alle navelstrengeindjes drogen op en breken vanzelf af. In het begin is Kaewe wat onhandig in de manier hoe ze zich bij de voedingsbeurten op haar jongen legt, en belandt er soms eentje op een plek waar die van onderuit moet zien te spartelen, maar het zijn er ook zoveel en ze is zelf al niet van de kleinste. Ze kunnen hun eigen lichaamswarmte nog niet zelf regelen en liggen ofwel tegen hun moeder aan of houden elkaar op hoopjes liggend warm.

Bij aanvang van de tweede week verhuizen ze dan ook van de badkamerkast naar een kinderwieg. Daar gaan hun oogjes geleidelijk aan open en rond die tijd ontwikkelt zich ook hun gehoorzin. Er wordt daarom rekening gehouden met niet al te fel daglicht, noch flitsen bij het nemen van foto’s. Aanvankelijk enkel nog maar licht en schaduw onderscheidend, gaat hun zicht en focus zich steeds maar verder ontwikkelen. Wat wel al geperfectioneerd is, is hun reukzin: ook al zijn ze nog zo kleintjes, kittens kunnen de geur van hun moeder al van op een afstand van maar liefst 50m onderscheiden! Doe hen dat maar eens na… Al gauw blijkt ook deze kittenkribbe te klein voor Kaewe om zich comfortabel in te kunnen neervlijen en ronddraaien voor het voeden van haar kroostrijk gezinnetje. 

Vanaf de derde week verhuizen ze naar een grote, met wollen dekens omwikkelde rotan mand in de woonkamer. Stilaan beginnen ze te oefenen met hun gewrichten & ledematen en gaan eerst in die mand rondkruipen, om dan de opstaande rand te gaan beklimmen en daar boven op rond te lopen. Dus wordt er rondom de mand zacht textiel gelegd, want hun grenzen aftastend, kieperen ze er wel eens van af. De donkerste Neva jongen trekt op alle gebied het voortouw. Hij is de eerste om langs de schuif-af uit de mand naar buiten te kruipen, in de woonkamer zijn eerste stapjes te zetten, Denise of mij al piepend te verwelkomen, recht op ons af te waggelen en de ruimte te verkennen. Hij lijkt graag te worden opgetild en zich op een bijzondere manier zodanig op zijn gemak te voelen in onze armen, dat hij dat even graag doet dan bij zijn moeder of broertjes te vertoeven. Hij vindt ook als eerste de weg die naar onder een kast leidt en al gauw vindt de hele bende dat een heel leuk spelletje. Maar om te vermijden dat ongelukjes, die zich in deze periode toch zullen voordoen, onder de kast gebeuren, wordt de toegang ernaar met kussens dicht gepropt, want zelfs het kleinste gaatje is voor hen al groot genoeg om er in te verdwijnen. De broertjes volgen hem in alles wat hij doet, hij is gewoon de eerste die ermee begint en het is aangenaam om te merken hoe zij op dit gebied van hun ontwikkeling de kittens uit vorige nestjes bijna een week vooruit zijn.



Liesbeth & Jasper's Elezvoi, red point Neva



Naarmate ze opgroeien, valt me ook een ander verschil op tussen dit nestje en de voorgaande, en leid uit de gewichtentabel af, dat het voor deze kittens moeilijker is om gelijk oplopende tred te houden bij het toenemen in gewicht. De ene melkklier is nu eenmaal groter dan de andere, de bovenste reeks van 4 geven minder melk dan de onderste reeks en ze zijn ook telkens met 7 die tegelijk moeten kunnen drinken, haast een verdubbeling tegenover de vorige nestjes van 4. Veel hangt af van de houding die Kaewe tijdens het zogen van haar kittens aanneemt, om het hen mogelijk te maken simultaan te drinken, omdat ze tenslotte ook steeds groter worden. Ze legt zich soms, grappig aandoende, volledig op haar rug, alle poten uiteen gespreid, zodat ze er, langs beide zijden geschrankt, prima bij kunnen, maar er zijn toch kittens die de beste tepels voor zich opeisen en soms zie je hen dan ook hun broertjes afweren als er een “strijd” losbarst voor het recht van de sterkste.



Josien & Alexanders' Esko, blue/seal tabby point white Neva



Daarom besluit ik om, eerder dan voorzien, deze kittens al halverwege de 3^de week in hun overgangsperiode naar vaste voeding te brengen. Van een voorgeschreven dieetvoer wordt, aangelengd met water, een warm papje gemaakt dat door een spuitje geleidelijk aan in de bek wordt leeggemaakt. Aanvankelijk slechts 1 maal daags, gewoon om ze aan deze voor hen gloednieuwe smaak te laten wennen. Om de 2 dagen wordt de frequentie met 1 extra mini-maaltijd verhoogd. De ene is al wat sneller belust op de emulsie dan de andere, maar ze lusten het wel allemaal. Het gesmos, wat langs hun vacht druipt, likt hun mama met plezier op.



Chantal & Philippe's Egidei, red point Neva



Gepaard gaande aan deze transitieperiode, wordt ook de zindelijkheidstraining ingezet en maakt de zevenling, die tot hiertoe bijzonder vlijtig door hun mama werden schoongemaakt, want er waren amper plasjes- of poepvlekjes te bespeuren, kennis met het kattentoilet, een klein plastic bakje met laag opstapje en fijnkorrelig strooisel. Net als kleine kindjes, stoppen ze tijdens deze fase van hun ontwikkeling, waarin ze nieuwe ervaringen opdoen om er uit te leren, zowat alles in hun mond en dus ook de kattenbakkorrels, die dan weer van hun mondje af moet worden gewreven en waarvan ze een deel inslikken. Opnieuw is de donkere Neva de eerste die piepend een drolletje legt, plasjes maakt en later ontdekt dat je in het kattenzand ook kuiltjes kan graven.



Trinette & Hugo's Efimko, red tabby Sibeer



Vanaf die derde week is ook hun socialisatieperiode ingetreden en moeten ze tot de achtste week zoveel mogelijk ervaringen opdoen, die ze later als volwassen exemplaren ook zullen meemaken. Dit verloopt uiteraard geleidelijk, je kan niet alles voorzien en je mag zeker nooit alles tegelijk doen, maar om te beginnen zijn dat de normale geluiden & geuren in huis zoals bijvoorbeeld muziek, tv & niet te vergeten: de stofzuiger!  Ksusha had er geen schrik van, Lenna & Jelena net zoals Kaewe daarentegen wel, maar Kaewe is de eerste van dat trio moederpoezen die haar eigen angst overwint om resoluut bij haar kittens te blijven tijdens de stofzuigbeurten, zodat die er hier hopelijk allemaal dikke vriendjes mee zullen worden J. Ook leren de kittens tijdens deze periode zowel andere mensen als soortgenoten kennen en opgepakt, geborsteld en geaaid te worden. De rest volgt later wel, alles op z’n tijd… Hun focus ligt nu vooral op het verbeteren van hun coördinatie van de staptechniek, schijngevechten houden met elkaar, het prille aftasten van hun verdedigingstactieken en met de eerste kattenwasjes de persoonlijke hygiëne aanvangen.



Jillsey & Danny's cream point Neva katertje



Tijd voor de kandidaten adoptieouders, om de spruitjes te komen bekijken en hen hun harten te laten stelen. Als voorzorgsmaatregelen voor de kittentjes die nog zo klein zijn, wisselt iedereen na het binnenkomen van schoeisel en worden handpalmen ontsmet met een antibacteriële gel.  Wat eerst op 7 puzzelstukjes leek, waarvan niemand wist welk plaatje ermee samengesteld ging worden, valt als vanzelfsprekend op zijn plaats als iedere kandidaat van de wachtlijst in chronologische volgorde kan kiezen uit de kittens die beschikbaar zijn. Josien & Alexander smelten voor de donkere Neva, die blue of seal tabby point white wordt. Liesbeth & Jasper kiezen 1 van de 2 red (tabby?) points (white?) en Chantal & Philippe het andere, gelijkaardige katertje. Hiermee prijzen ook Jillsey & Danny zich gelukkig dat zij hun favoriet, de lichtst gekleurde Neva, de cream (tabby?) point (white?) niet ontlopen. Hugo & Trinette zijn gevallen voor de rode tabby Sibeer zonder wit en Elly (die thuis Ceci heeft, uit Nevartis’ C-nestje) gaat voor het rode tabby Sibeertje met het kleinste aandeel wit in zijn vacht.



Elly's Eleska, red tabby white Sibeer



Daardoor komt de rode tabby Sibeer met het meeste aandeel wit opnieuw beschikbaar voor andere kandidaten. 4 van de kittens kregen vooral de trekken van hun vader Bitjoeg door, gekenmerkt door de ferme botstructuur, dikke kop en pluizige vacht. 3 andere neigen meer naar hun mama Kaewe, met iets spitser kopje en de 3 Sibeertjes hebben allen het “ticked” aspect van het tabby patroon van hun moeder overgeërfd, wat dus dominant is gebleken. Allen hebben stevige pootjes en lijken erg geïnteresseerd in hun omgeving. Dat is maar goed ook, want ze staan aan de vooravond van een boeiende ontdekkingsreis, de wereld & het leven gaan vanaf nu elke dag een stukje meer van hun vele mysteries prijsgeven. Opnieuw is het de donkerste Neva voor wie als eerste de weg naar boven lonkt, als hij door de eerste beginselen van het klimmen langs een sisalpaal verleid wordt. Zoals tot hiertoe het geval is geweest, zullen zijn broertjes hem daar maar al te snel in volgen…



Nog beschikbaar: red tabby white Sibeerke