 |
| Een zonnig plekje op de tweede verdieping |
Maand 3
 |
| Egidei/Eggi met de mama |
Tijd om hun horizont te verbreden. Kaewe’s klein mannen krijgen toegang tot het tweede verdiep en een nieuwe wereld gaat voor hen open. Ze beschikken nu over een ruimte van nagenoeg 60 m². Er staat een binnenren en ze vinden al snel de weg naar de pluchen luipaardenfamilie er bovenop en leren hoe ze zelf weer van de hoogte van 2 meter naar beneden geraken. De pop-up tent is een kittenattractie op zich en binnen de kortste keren hebben ze er alle plezier van de wereld in om die met vereende krachten om te kieperen. Twee lange, brede kokers op de vloer vormen de ideale stek om verstoppertje en katje tik te spelen. Last but not least, staat er ook de grootste krabpaalconstructie die hen de mogelijkheid verschaft om al hun kunst- en vliegwerk bij het springen en klimmen te perfectioneren.
 |
| Esko/Charlie bij zijne pa |
Op deze manier worden de kittens tijdens hun socialisatieperiode ook zo flexibel als maar mogelijk. Het is de 4de ruimte die ze leren verkennen, waar hun voedsel- en waterbronnen en daarbij aansluitend hun kattentoiletten, telkens anders opgesteld staan. Hun sanitaire voorzieningen bestaan enkel nog uit grote bakken met dak en zowel met als zonder inloopklepje en met silicaatkristallen als kattenbakvulling. Vijf ervan staan verspreid over de 3 verdiepingen die ze nu via 2 open trappen kunnen bereiken, welke veiligheidshalve onderaan dichtgemaakt werden met doorzichtige plastic folie van een ideale dikte.
 |
| Seppe & Mil met hun favorieten |
Op de verschillende kittenborrels zijn alle nieuwe baasjes aanwezig en een aantal van hen komt hen ook nadien tweewekelijks bezoeken. Ze krijgen richtlijnen mee ivm voeding, kattentoiletgeheimen en advies voor de ontvangst van hun pluizige viervoeter bij hen thuis, alsook een gids door een kattengedragsbiologe, boordevol tips en raad. En er komt nog meer bezoek opdraven: familie, vrienden en kennissen staan in de rij om ‘die schoon katjes’ met eigen ogen te komen bewonderen en in hun armen te sluiten. Daarbij passeert ook Seppe de revue, een zangtalent van eigen bodem, wiens naam je best onthoudt, want hij gaat het beslist maken en haalde toch maar mooi de tweede halve finale als Belgische kandidaat voor Junior Eurosong 2011.
 |
| Elezvoi/Otcho met suikernonkel Korat |
De nieuwe baasjes verbazen zich telkens weer over de grote veranderingen die hun oogappels bij elk nieuw bezoek vertonen. Ze groeien niet alleen als genetisch gemanipuleerde snelgroeiende kolen, hun raskenmerken tekenen zich steeds duidelijker af. Kragen worden gevormd, staarten pluizen als die van eekhoorntjes uit, hun ‘bermuda’s’ zullen later de typische ‘broeken’ gaan vormen en hun snoetjes worden steeds karakteristieker. Bij de Siberen zijn de ogen verkleurd: Ekim/Harley en Efimko/Birske kregen groene ogen, terwijl Eleska/Yuri er nu goudkleurige heeft. De maskertjes van de Neva Masquerade katertjes worden geprononceerder en breiden langzaam maar zeker uit, zodat nu pas duidelijk wordt waar de witte neusvlek van Esko/Charlie zich in het seal gekleurde gebied aftekent, dat Enelei/DeeJay er een dusdanig grote heeft in z’n cream gezichtsmasker dat ie sterk naar zijn opa Okeanos aardt, hoe de kleur red van Egidei/Eggi zich onderscheidt van zijn broertje met de verdunningskleur cream en tenslotte hoe Elezvoi/Otcho als enige aan de oorpunten distinctieve oorpluimpjes ontwikkeld heeft.
 |
| Eleska/Yuri bij Jelena en haar F-kittens |
Enkele individuele aanpakken nopen zich. Eleska/Yuri zal later samen met Feofilko verhuizen en dus wordt hij geleidelijk aan bij de kittens van Nevartis’ geïntroduceerd, wat zeer vlot verloopt, mede dankzij het feit dan hun moeder Jelena zich maar al te graag over hem ontfermt. Overdag speelt hij dus vaak met hen, leert zo een band vormen met Feofilko en ’s avonds keert hij dan terug naar zijn eigen mama en nestgenootjes. Ekim/Harley krijgt regelmatig een halsbandje om en wisselt dat beurtelings af met Esko/Charlie, zodat zij dat later makkelijk zullen aanvaarden. Elezvoi/Otcho, Efimko/Birske, Egidei/Eggi & Enalei/DeeJay, leren probleemloos te wennen aan hun harnasje. Het valt mij bij deze laatste op dat hij, in tegenstelling tot zijn broertjes, niet graag uit eigen beweging de trappen afdaalt en dus wordt er extra werk van gemaakt om hem zich daar toch comfortabel bij te laten voelen. Tegen de tijd dat hun derde maand om is, zijn ze zodanig gegroeid, dat ze zich niet langer in de buizen kunnen begeven waar ze zo graag mee speelden. Kleintjes worden groot en het tijdstip van hun ophalen komt dan ook ras in zicht.
 |
| Enalei/DeeJay spint als een motor en geeft graag likjes |